Aleksander Mirecki

Antoni Aleksander Mirecki był polskim skrzypkiem, altowiolistą i nauczycielem muzyki. Urodził się 13 kwietnia 1809 roku w Chrzanowie. Od dzieciństwa mieszkał z rodzicami w Krakowie, gdzie uczył się gry na skrzypcach. W 1826 roku wyjechał do Warszawy i wstąpił do Szkoły Podchorążych. Uczestniczył w powstaniu listopadowym, w tym w obronie Warszawy. Po jego upadku wyemigrował do Francji, gdzie zaangażował się w życie polityczne Wielkiej Emigracji jako członek stronnictwa Hotelu Lambert.

Na początku lat czterdziestych osiedlił się na południu Francji, najpierw w Pau, a następnie w Tarbes, gdzie pracował jako nauczyciel muzyki. W 1844 roku poślubił Marie Zelinne Larramat; mieli troje dzieci. W 1857 roku objął stanowisko pierwszego skrzypka w konserwatorium w Bordeaux. Przyjaźnił się ze skrzypkami Adrienem-François Servaisem i Henrim Vieuxtempsem, a ich wpływ skłonił go do kształcenia synów na muzyków. W 1881 roku przeniósł się z żoną do Madrytu, gdzie mieszkał ich syn Victor. Mirecki zmarł tam 18 listopada 1882 roku i został pochowany w Madrycie.

Na podstawie artykułu „Aleksander Mirecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.